* وصاياى دينى . ن . آغاز : الحمد لله و الصلاة على رسول الله . مصر ، دار الكتب 1 / 261 ش 1158 ، همانجا 2 / 263 . * وصاياى شيخ صدر الدين . از « سلطان المحققين قدوة المحدثين شيخ صدر الدين رح » ، از سدهء 8 - 9 ق به آن‌سو كه نسخه از آن روزگار است و اينكه نگارنده صدر الدين محمد قونوى ( د 673 ق / 1274 م ) باشد به‌دور است . با سربندهاى « ديگر » . و در پايان گويد : و اين وصيّتى است مشتمل بر كليات احوال سالك و غيرسالك از اهل خير و ايمان در زندگانى . نسخه همراه است با « رسالهء عرفانى » ديگر از همو . از ويژگى اين دو كار آنست كه نثر است بىآميختگى به نظم . و در هيچيك اشاره به كار يا كارهاى ديگر نگارنده ندارد . آغاز : بسمله و سلام على عباده الذين اصطفى . بدان اى فرزند عزيز وفقك الله لما يحب و يرضى ، كه آنچ از وصايا لايق است من حيث الوقت . اعلام 3 / 1474 قونوى ؛ طبقات 7 / 152 ؛ هدية العارفين 2 / 130 ؛ ريحانه 3 / 431 كه هيچ از اين نام ياد نكرده‌اند . دايرة المعارف ش ( 2 ) 494 نسخهء كهن . تركيه ، بروسه 284 « وصيّت‌نامه » . * وصاياى گيسودراز . از سيد محمد گيسودراز ، بنده‌نواز ؛ ابو الفتح محمد فرزند يوسف چشتى دهلوى ( دهلى 720 - همانجا 825 ق / 1320 - 1422 م ) . مشترك 3 / 1264 « اسمار الاسرار » او ؛ نفيسى 1 / 196 ، همانجا 2 / 754 نمايه از كارهايش در 17 بند كه اين نام در ميان آنها نيست ؛ بزم صوفيه 483 - 520 نمايه‌اى از كارهايش در 31 بند كه اين نام در ميان آنها نيست ؛ اعلام 3 / 1933 ؛ طرايق الحقايق 3 / 310 ؛ مشار ، مؤلفين 5 / 894 . نوشاهى ، موزه 323 « وصيّت‌نامهء . . . » . آغاز : كسى كه طالب حق باشد آن را در اين دنيا سرفراز و ممتاز مىسازد . * وصاياى لقمان حكيم : - 1 - صد پند ، 2 - نصايح لقمان . 3 - امثال لقمان . * وصاياى هرمس الهرامسه . منسوب به هرمس ( Hermes ) يونانى ، كه در روايت‌هاى ايرانى به سه تن گفته شده است [ - فرهنگ معين . ] ( - ينبوع اكلمه : زجر النفس ) . آغاز : گفت هركه پرهيز كند از بدىها هرگز او را نصيب نگردد . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1713 ؛ اعلام 3 / 2631 . دانشگاه 14 / 3693 ش ( 5 ) 4736 . * وصف العلماء : فضايل العلماء : از علم الهدى كاشانى ، محمد فرزند فيض كاشانى ( 1039 - 1115 ق ) . در فضيلت علم بر پايهء حديث‌ها ، بخشبندى نشده ، در آن خواسته نشان دهد كه علما جانشينان امامان و پيامبران مىباشند . به كوشش و پيشگفتار و پابرگىها از سيد احمد اشكورى ، در « ميراث اسلامى ايران » ، رسول جعفريان 1374 ( خ ) ج 2 / 581 - 612 چاپ شده است . آغاز : بعد از آرايش دل و زبان به سپاس و ستايش آفرينندهء جهان .